Ίδρυση
Το "Ιωσηφόγλειο" ορφανοτροφείο αρρένων κτίστηκε από τον μικρασιάτη τραπεζίτη και επιχειρηματία Χαράλαμπο Ιωσηφόγλου, στη λεωφόρο Συγγρού, σε έκταση 8.415 τ.μ. που παραχωρήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο και βρίσκεται στα όρια του δήμου Ν. Σμύρνης. Η οικοδόμηση του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 1929 και το ορφανοτροφείο άρχισε να λειτουργεί το 1932. Σκοπός του ιδρύματος ήταν η φιλοξενία ορφανών αγοριών προσφυγόπουλων.
Στον εσωτερικό του περίβολο υπάρχει εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους, το οποίο θεμελιώθηκε από τον ίδιο τον ευεργέτη αλλά ολοκληρώθηκε από τον γιο του Όμηρο Ιωσηφόγλου. Το 1941 το ίδρυμα επιτάχθηκε από τις αρχές κατοχής, για τη στέγαση στρατιωτικών μονάδων. Με την απελευθέρωση επαναλειτούργησε ως Ορφανοτροφείο παιδιών αγωνιστών της ελευθερίας.
Παιδούπολη
Το 1951 έπαψε να λειτουργεί ως ορφανοτροφείο και στέγασε την "Οικοκυρική και Επαγγελματική Σχολή Αγία Βαρβάρα", του Εθνικού Οργανισμού Προνοίας και κατόπιν ως Παιδούπολη. Η σχολή λειτουργούσε από τον Μάιο του 1949 στη Γλυφάδα, με την επωνυμία "Παιδούπολη-Επαγγελματική Σχολή Αγία Βαρβάρα". Το 1951 μεταφέρθηκε στο Ιωσηφόγλειο Ν. Σμύρνης. Η δημιουργία της σχολής αρχικά είχε στόχο την επαγγελματική κατάρτιση κοριτσιών, θυμάτων του εμφυλίου πολέμου, τα οποία ήταν ορφανά ή είχε διαλυθεί η οικογένειά τους.
Σκοπός ήταν να αποκτήσουν τα κορίτσια ένα βιοποριστικό επάγγελμα που θα τους έδινε τη δυνατότητα επιβίωσης μετά την ενηλικίωσή τους και την επιστροφή τους στην πατρίδα τους. Δεύτερος στόχος ήταν η ανάπτυξη της ικανότητας μετάδοσης και διδασκαλίας επαγγελματικών δεξιοτήτων: ραπτικής, κεντήματος, υφαντικής κλπ από τις απόφοιτες. Αργότερα το εκπαιδευτικό πρόγραμμα εμπλουτίστηκε με οικοκυρική και θεωρητική εκπαίδευση διάρκειας δύο ετών. Το 1972 θεσμοθετήθηκε η τριετής φοίτηση στα εργαστήρια της σχολής.
