Στις προεκλογικές μου παρεμβάσεις τόνιζα ότι οι δυο παρατάξεις του καθεστώτος είναι οι αντίθετες όψεις του ίδιου νομίσματος. Όταν όμως σε καλούν να διαλέξεις υποχρεωτικά μια από τις δυο όψεις, τότε καλό είναι να μην το παίξεις κορώνα γράμματα με αποχή ή λευκό. Καλύτερα να πιάσεις εσύ το νόμισμα με το χέρι σου και να το γυρίσεις στη μεριά που σου πάει πιο πολύ αισθητικά και πολιτικά... Ακόμα κι αν πρέπει να ξεπεράσεις προσωπικές πικρίες...
